De Cock en het lijk op drift

Начало книги

Met zijn oude regenjas nog aan, zijn vilten hoedje nonchalant achter op zijn hoofd geschoven, waggelde rechercheur De Cock van het aloude politiebureau aan de Amsterdamse Warmoesstraat in zijn zo typische slenterpas door de grote recherchekamer. De Cock waggelde altijd. Een genetisch erfgoed, opgebouwd in een voorgeslacht van een lange reeks Urker vissers, die staande op de achterplecht met de helmstok tussen hun sterke enkels zwalkend op de oude Zuiderzee hun wankele houten bottertjes stuurden.

De grijze speurder was in een slecht humeur. Zijn gezicht, gewoonlijk vol vriendelijke plooien en een lachende mond, droeg de markante trekken van een naderende donderwolk. Tijdens zijn gang door de recherchekamer keek hij omhoog naar de grote klok boven de toegangsdeur.

‘Drie uur,’ bromde hij grimmig, ‘drie uur in de nacht.’ Hij zwaaide wild om zich heen. ‘Wat doe ik hier in dit kale gore hok van criminele ellende?’

Читать дальше →