De Cock en de ganzen van de dood

Начало книги

‘De oude man was dood… morsdood. Hij viel om toen ik hem aanraakte. Het was als een nachtmerrie, een boze droom. Ik wilde gewoon niet geloven dat hij dood was.’ De jongeman gesticuleerde heftig met beide handen. ‘Ik was bang… ik ben altijd al bang geweest dat er nog eens iemand onder mijn handen zou sterven.’

De Cock keek Igor Stablinsky aan en grinnikte spottend. Hij schudde zijn hoofd.

‘Dat begrijp ik niet.’

De jongeman aarzelde. Zijn tong gleed langs zijn bovenlip en op zijn voorhoofd danste een denkrimpel.

‘Dat begrijp je niet?’ vroeg hij onzeker. In zijn stem trilde argwaan en ongeloof.

De Cock hield zijn blik strak op hem gericht. Van zijn brede gezicht vol diepe plooien was plotseling alle expressie verdwenen. ‘Je was niet bang, Igor,’ sprak hij met een cynische ondertoon. ‘Je was helemaal niet bang toen je Samuel de Leeuw met je breekijzer zijn hersenpan indeukte. Waarom ook? Je had niets te vrezen. De oude Samuel zat in zijn stoel te dutten. Met zijn rug naar je toe. Hij had je niet gezien, Igor. En hij was te doof om je te horen aankomen.’

Читать дальше →