De Cock en de dode minnaars

Начало книги

Rechercheur De Cock van het aloude politiebureau aan de Amsterdamse Warmoesstraat trok de kraag van zijn regenjas omhoog en bracht de wollen sjaal om zijn hals tot een bolletje onder zijn kin. Het was koud, vond hij. Te koud voor de tijd van het jaar. Met vorst, straffe regens en felle hagelbuien had november wild en onstuimig de komst van de winter aangekondigd.

Hij keek verholen opzij naar Vledder, zijn assistent, die met zijn handen diep in zijn mantel gestoken, naast hem voortsjokte.

‘Wat ben je stil,’ sprak hij bezorgd.

De jonge rechercheur bromde.

‘Jij zit altijd vol verrassingen. Ik vraag mij af waar je mij nu weer heen brengt.’

De Cock zwaaide voor zich uit. ‘Naar Arti et Amicitiae.’

Vledder trok een vies gezicht. ‘Naar wat?’

De Cock lachte om de reactie.

‘Daar hoef je niet zo’n vreemde postzegel bij te trekken. Ik vind dat Arti et Amicitiae heel mooi klinkt. Het betekent zoveel als vrienden van de kunst of misschien beter aan kunst en vriendschap gewijd.’

Читать дальше →