Aardmagiër

Начало книги

De bomen zwiepten heen en weer in de heftige wind die deze nacht het landschap teisterde. Regen en hagelstenen vonden hun weg door het bladerdek en daalden met geweld neer op de lange, magere man. Gebogen liep hij over het bospad. Een fakkel in zijn hand verlichtte de weg voor hem. De vlam nam grillige vormen aan in zijn pogingen te blijven branden in het natuurgeweld. Zijn gloed wierp beangstigende schaduwen voor zich uit.

De man liep snel door. Met zijn vrije hand probeerde hij zijn lange mantel, die alle kanten op wapperde, in bedwang te houden. Het moest toch mogelijk zijn daar ook een toverspreuk tegen te bedenken, bedacht de man. ‘Zo komen we natuurlijk nooit op tijd,’ mopperde hij hardop tegen de elementen die hem het leven zuur maakten. Maar wie goed keek zag naast de man, half verscholen onder diens mantel, een zwarte kat lopen. Het dier keek bij deze woorden even op en liep toen stug verder.

Читать дальше →