Opowieści z meekhańskiego pogranicza. Wschód-Zachód

Начало книги

Za­jazd Ven­dor stał na wschod­nim krań­cu mia­sta. A choć Li­th­rew nie było ja­kimś tam przy­siół­kiem, lecz spo­rym, li­czą­cym prze­szło dwa ty­sią­ce głów mia­stem le­żą­cym na szla­ku han­dlo­wym po­mię­dzy Im­pe­rium Me­ekhań­skim a te­re­na­mi opa­no­wa­ny­mi przez se-koh­landz­kie ple­mio­na, to i tak za­jazd spra­wiał wra­że­nie miej­sca, któ­re tra­fi­ło tu z zu­peł­nie in­ne­go świa­ta.

Przede wszyst­kim – jego ogrom. Sam dzie­dzi­niec był wiel­kim kwa­dra­tem o boku oko­ło sześć­dzie­się­ciu jar­dów, a jego pół­noc­ną i po­łu­dnio­wą stro­nę flan­ko­wa­ły dwie staj­nie, w któ­rych jed­no­cze­śnie mo­gło się po­mie­ścić po­nad dwie­ście koni. Od stro­ny za­chod­niej wy­ra­stał bu­dy­nek głów­ny.

Bu­dy­nek głów­ny...

Był dwu­pię­tro­wy, co już sta­no­wi­ło rzad­ki wi­dok na tych zie­miach. Do tego zbu­do­wa­no go z ce­gły, a nie, jak więk­szość do­mów w mie­ście, z sza­re­go pia­skow­ca, i po­kry­to czer­wo­ną da­chów­ką, cze­go mógł mu po­zaz­dro­ścić na­wet ra­tusz.

Читать дальше →