Het laatste ritueel

Начало книги

Tryggvi, de conciërge, keek verbaasd om zich heen. Wat was dat voor geluid? Tussen het gebabbel van de schoonmaaksters door was een merkwaardig geluid hoorbaar vanuit het gebouw. Het klonk eerst ver weg, maar werd steeds duidelijker. Hij gebaarde de vrouwen dat zij stil moesten zijn en spitste zijn oren. De vrouwen keken elkaar met grote ogen aan en twee van hen sloegen een kruis. De conciërge zette zijn kopje neer en liep de gang in.

Tryggvi had van de rust genoten, voordat de schoonmaaksters binnengekomen waren. Hij had na zijn eerste kop koffie rustig bij het koffiezetapparaat gewacht tot de schoonmaaksters binnenkwamen. Hij was al meer dan dertig jaar conciërge bij het Instituut voor Geschiedenis en had in die tijd grote veranderingen meegemaakt. In het begin waren de vrouwen allemaal IJslands geweest en hadden ze aan een half woord genoeg gehad. Nu moest hij hen met gebaren en eenvoudige aanwijzingen aansturen. Het waren allemaal immigranten en voordat docenten en studenten het gebouw in stroomden, had hij zich net zo goed in Bangkok of Manilla kunnen wanen.

Читать дальше →