La konfeso de Théodule Sabot

Начало книги

Kiam Sabot eniris en la kafejon de Martinville, oni jam komencis ridi. Kia ŝercemulo li fakte estas, tiu neimagebla Sabot! Krome, estas li, kiu ne ŝatas la pastrojn! Ho ne, tute ne, absolute ne! Male li manĝus ilin, se li povus.

Sabot (Théodule), ĉeflignaĵisto, reprezentis la aŭdacan politikan partion de Martinville. Li estis alta, malgrasa viro kun grizaj kaj malicaj okuloj, kun haroj gluitaj sur la tempioj, kun maldika buŝo. Kiam li diris: "Nia sankta drinkema patro" laŭ sia propra maniero, ĉiuj tordiĝis. Li ne forgesis labori ĉiudimanĉe dum la meso. Li buĉis sian porkon ĉiujare en la lundo de la sankta semajno por ke li ankoraŭ havu kolbason ĉe Pasko, kaj kiam la pastro preterpasis, li ĉiam diris por ŝerci: "Jen li, kiu drinke englutas sian bonan Dion."

La pastro, homo dika, ankaŭ tre alta, timis lin pro lia ŝercemo, kiu havigis al li partianojn. Abato Maritime estis politikulo, amiko de la lertaj rimedoj. La luktado inter ili daŭris jam de dek jaroj, luktado sekreta, obstina, senĉesa. Sabot estis komunuma konsilanto. Oni kredis ke li fariĝos komunumestro, kio certe signifus la definitivan malvenkon de la eklezianoj.

Читать дальше →