Honor królowej

Начало книги

Kuter minął ostrą granicę między słonecznym blaskiem a mrokiem cienia. Takie nagłe przejście możliwe było jedynie w przestrzeni, ale dawało idealnie wyraźny obraz, toteż wysoka kobieta w czarno-złotym mundurze Royal Manticoran Navy mogła napawać się widokiem swego okrętu przez okno z armaplastu. W pewnym momencie zmarszczyła brwi, a siedzący na jej ramieniu kremowo-szary treecat gwałtownym ruchem zmienił położenie ciała, gdy wyciągnęła prawą rękę.

— Sądziłam, Andy, że przedyskutowaliśmy już wymianę bety 14 z komandorem Antrimem — powiedziała spokojnym sopranem.

Niski, młody komandor porucznik, do którego skierowane były te słowa, skrzywił się leciutko, rejestrując całkowity brak emocji w jej głosie.

— Przedyskutowaliśmy, ma’am — przyznał, sprawdzając coś w notesie. — Dokładnie szesnastego przed pani urlopem. Obiecał się z nami skontaktować w tej sprawie.

— Czego nigdy nie zrobił — dokończyła kapitan Honor Harrington.

Читать дальше →