Venus Plus X

Начало книги

‘Charlie Johns!’ schreeuwde Charlie Johns. ‘Charlie Johns!’ Want het was een absolute noodzaak om deze minuut, deze seconde, te weten wie Charlie Johns was.

‘Ik ben Charlie Johns,’ zei hij agressief en, klagend, zei hij het nog eens. Niemand betwistte het, niemand ontkende het. Hij lag met opgetrokken knieën in de warme duisternis, zijn armen gekruist en zijn voorhoofd stevig tegen zijn knieschijven gedrukt. Hij zag een mat flikkerend rood, maar dat was binnen zijn oogleden. Hij was Charlie Johns.

C. Johns stond er eens op een kast gestencild, in zwarte gecalligrafeerde letters op zijn einddiploma, in getypte letters op een looncheque, en Johns, Chas. in het telefoonboek.

Die naam, goed. Uitstekend. Maar een mens is meer dan een naam. Een man is zevenentwintig, kijkt ’s ochtends in de spiegel naar zijn scheiding en houdt van een drupje Tabasco op zijn eieren. Hij werd geboren met een misvormde teen en schele ogen. Hij kan vlees braden, autorijden, met een meisje vrijen, met een stencilmachine omgaan en naar de badkamer lopen om zijn tanden te poetsen. (Denk aan de hoektanden en de tweepuntige kiezen.) Hij ging royaal op tijd van huis, maar hij zal laat op zijn werk zijn.

Читать дальше →