Lądujemy szóstego czerwca

Начало книги

Mija właśnie pięćdziesiąta rocznica inwazji wojsk alianckich na kontynent europejski. Dwa lata później powróciłem z Zachodu do kraju. W tydzień po przyjeździe spotkałem na łódzkiej ulicy mego dalekiego kuzyna, grafika, i poszedłem z nim na kawę. Po chwili przysiadł się do nas wydawca, dla którego mój kuzyn projektował okładki książek. Obaj zaczęli mnie wypytywać o to, co dzieje się na Zachodzie. Rozgadałem się i zacząłem im opowiadać o moich przygodach wojennych. Kiedy wyszliśmy wydawca zapytał mnie: „A nie mógłby pan tego opisać?“ Do dziś nie rozumiem, dlaczego odpowiedziałem mu: „Oczywiście, że bym mógł!“ – Miałem dwadzieścia kilka lat, umiałem nieźle strzelać, rzucać granatami, a nawet od biedy poprowadzić ciężki czołg... Ale nie umiałem pisać książek. Wydawca zapytał mnie o adres i dokończył: „Wpadnę do pana jutro i porozmawiamy.“ Pożegnaliśmy się.

Spałem jeszcze, kiedy rozległ się dzwonek. W drzwiach stał Henryk Igel, bo tak nazywał się mój wczorajszy rozmówca. W pierwszej chwili nie poznałem go. „Kupiłem panu maszynę do pisania – powiedział – bo pan pewnie nie ma. A to jest zaliczka...“ – Wyjął z kieszeni płaszcza spory plik banknotów i położył na stole. Byłem

Читать дальше →