Sub kvaranteno la Grand-Hotelo

Начало книги

Kiam Maud revenis en la ĉambron, sinjoro elpaŝis el la ŝranko, en piĵamo, sur lias kapo kun ŝika, silka lampoŝirmilo, kaj li amikeme ridetis.

– Pardonu – li diris kaj ĝentile eklevis la lampoŝirmilon, – mia nomo estas Van der Gullen Felikso.

La knabino nur nun ekregis sigan tolporiĝintajn nervojn. Ŝi retroiris al la pordo. La nekonato certe estas frenezulo.

– Kion vi volas ĉi tie? Kiel vi venis en la ŝrankon?

– Mi petas vin – diris la freneza fremdulo, – ne kriu, ĉar vi kaŭzus per tio la pereon de bonvola, gaja homo, kiu cetere tuj foriros.

– Kiel vi venis en la ŝrankon?

– El la… ĉambro!

– Eh! Ne tiel mi komprenas!

– Mi venis tra la fenestro. Aŭrore. Mi fuĝis… kaj mi ekvidis la malfermitan fenestron en la forlasita ĝardeno de la hotelo. Mi grimpis sur la kornicon kaj enrigardis… Mi vidis, ke la lito estas vaka… Nu, ensaltinte, mi kaŝiĝis en la ŝranko, kaj mi profunde ekdormis pro mia eksciteco. Mi vekiĝis nur nun. Dume la pendo-maŝo de sportjako deŝiriĝis, tial mi petas vian pardonon…

Читать дальше →