Malmalice

Начало книги

                dum sencela ir'.

                Ĉu neniu kun mi solu?

                Ĉu nenio min konsolu?

                Ĉu nenia sorto volu

                ĉeson de la ŝir'...?

LULKANTO

Ekdormu do frateto,

ne pensu plu pri ĝi,

ekdormu en kvieto

kaj zorgu pri neni',

                forgesu pri ruino,

                forgesu pri la bomb',

                ne ploru pri patrino,

                ne pensu pri la tomb',

foriris la soldatoj,

mutiĝis la pafil',

nun regas sur la stratoj

denove la trankvil'.

                Ekdormu frato kara,

                forgesu pri la lac',

                disfalis temp' amara,

                hodiaŭ estas pac',

Se paĉjo kun "adiaŭ!"

foriris en maten',

forgesu ke hodiaŭ

ne eblas plu reven',

                nur sonĝu pri insuloj

                en suna malproksim'

                en kiuj por etuloj

                ne plu ekzistus tim'.

Vin lulas anĝelkanto

el ora paradiz'

... Ne veras, ke l' lulkanto

Читать дальше →