Doktoro Jivago (Libro 1)

Начало книги

Li iris ed iris e kantis la „Eterna Memoro", e sempre se li pauzis, esis quale se la pedi, la kavalo-hufi e la burasko durigis la kantiko harmoniala. La pasanti observis la preteriranta funerala konvoyo, kontis la florkroni e krucizis su. Kurioza personi iris kun la procesiono, questionis: „Quan on enterigas?" Li recevis la respondo: „JIVAGO." Ho. Me komprenas. „Ma ne ilu. Lua spozino" Tamen. Deo donez ad elu la rejio dil cieli. Pompa enterigo.

La lasta minuti pasis, neriganebla. „La tero apartenas al Sinioro ed anke la interna tero, la sulo dil tero e la habitanti dil tero." La sacerdoto facis la kruco-signo e jetis kelke tero sur Maria Nikolayevna JIVAGO. On kantis „En la mento dil justuli". Lore omni subite hastis. On klozis la sarko, klovagis ol e sinkis ol en la tero. Pluvo ek glebi falis sur la sarko, quar spadi shovelagis hastoze la tombo. Poka kolino naskis. Dek-yara puerulo eniris ol.

Читать дальше →