Het stervende licht

Начало книги

Een zwerver, een doelloze dwaler, een verschoppeling van de schepping; deze wereld was al die dingen tegelijk.

Ontelbare eeuwen lang was hij gevallen, alleen en ongericht door de koude, desolate ruimten tussen de zonnen gevallen. Opeenvolgende generaties van sterren hadden hun grootste banen door zijn steriele uitspansel beschreven. Déze wereld hoorde nergens bij. Een wereld, geheel in zichzelf besloten, die in zekere zin zelfs geen deel uitmaakte van het melkwegstelsel; haar baan boorde in zijn vrije val dwars door de galactische ruimte heen, als een spijker die door een rond houten tafelblad wordt geslagen. Van niets maakte ze deel uit.

En dat niets was heel dichtbij. Tijdens de dageraad van de menselijke geschiedenis was deze eenzame planeet door een gordijn van interstellair stof heen gedrongen dat een klein, onbetekenend gebied aan de bovenrand van de grote lens van de melkweg bedekte. Daarachter bevond zich een aantal sterren, zo’n dertig ongeveer, nauwelijks een handvol. Vervolgens leegte, een nacht, dieper dan de dwalende wereld ooit gekend had.

Читать дальше →