Dziedziczka Morza i Ognia

Начало книги

Każdej wiosny atmosferę na zamku króla An podgrzewały tradycyjnie trzy doniosłe wydarzenia: pierwsza w roku dostawa heruńskiego wina, zjazd lordów z Trzech Prowincji na wiosenną naradę oraz sama debata.

Pierwszej wiosny po tajemniczym zniknięciu księcia Hed, który wraz z harfistą Najwyższego rozpłynął się niczym mgła na przełęczy Isig, to wielkie zamczysko o siedmiu bramach i siedmiu białych wieżach, jak kiełkujące nasiono budziło się do życia po długiej smutnej zimie ciszy i żałoby. Przygrzewające coraz mocniej słońce wskrzeszało zieleń, inkrustowało światłocieniami zimne kamienne posadzki i jak An długie i szerokie wzniecało w ludziach chęć do działania. Stojąc w ogrodzie Cyone, do którego przez sześć miesięcy, jakie upłynęły od śmierci matki, nikt nie wchodził, Raederle z An odnosiła wrażenie, że nawet umarli z An, których kości dawno już oplecione zostały korzeniami traw, bębnią niecierpliwie palcami w swych mogiłach.

Читать дальше →