Τo φαντασμα της Οπερας

Начало книги

Στο μεγαλο αδελφο μου Τζο Που, χωρίς να 'χει τίποτα το κοινό μ' ένα φάντασμα, είναι κι αυτός, όπως κι ο Ερίκ, ένας Άγγελος της μουσικής.

Με όλη μου τη στοργή

ΓΚΑΣΤΟΝ ΛΕΡΟΥ

ΤΟ φάντασμα της Όπερας υπήρξε. Δεν επρόκειτο, όπως πίστευαν πολύν καιρό τώρα, ούτε για καλλιτεχνική έμπνευση, ούτε για διευθυντική πρόληψη ούτε, πολύ περισσότερο, για κάποιο γελοίο αποκύημα της ερεθισμένη φαντασίας των δεσποινίδων του μπαλέτου, των μητέρων τους, των ταξιθετριών και των υπαλλήλων του βεστιαρίου και του θυρωρείου.

Ναι, υπήρξε με σάρκα και οστά, παρόλο που παρουσιαζόταν ως ένα αληθινό φάντασμα, δηλαδή σαν μια σκιά.

Από την αρχή της έρευνάς μου στα αρχεία της εθνικής Ακαδημίας μουσικής, με εντυπωσίασε η πραγματικά εκπληκτική σύμπτωση φαινομένων που αποδίδονταν στο φάντασμα και του πιο μυστηριώδους κι αλλόκοτου δράματος εκείνης της εποχής. Δεν άργησα να καταλήξω στην άποψη πως ο μοναδικός τρόπος για να δοθεί μια λογική εξήγηση και στα δύο ήταν η ερμηνεία των μεν από το δε. Δεν έχουν περάσει πάνω από τριάντα χρόνια από τότε και δεν είναι διόλου απίθανο να βρει κανείς, ακόμη και σήμερα, στο φουαγιέ του χορού, κάποιους σεβάσμιους γέροντες, που τα λόγια τους κανείς δε θα μπορούσε να αμφισβητήσει, και που θυμούνται, σαν νάταν χτες, τις μυστηριώδεις και τραγικές συνθήκες της απαγωγής της Κριστίν Ντααέ, την εξαφάνιση του υποκόμη ντε Σανιύ και το θάνατο του μεγάλου του αδελφού, κόμη Φιλίπ, που το πτώμα του βρέθηκε στις όχθες της λίμνης κοντά στην Όπερα, από τη μεριά της οδού Σκριμπ. Όμως, κανείς μέχρι σήμερα δεν είχε σκεφτεί να συνδέσει αυτή τη φριχτή περιπέτεια με το μάλλον θρυλικό πρόσωπο του φαντάσματος της Όπερας.

Читать дальше →