Вершы

Начало книги

Вы з распятага сэрца кроплю вазьмiце.

Апошнюю.

Болей не трэба.

I няхай яна збоку, недзе на ганку,

Дагарае й дзяцей не страшыць

На гранiце любовi,

На гранiце свiтанку,

На гранiце велiчы вашай.

"На Беларусi Бог жыве"

"На Беларусi Бог жыве"

Так кажа мой просты народ.

Тую праўду сцвярджае раса ў траве

I адвечны зор карагод.

Тую праўду сцвярджае

Упартасць хваль,

I продкаў запавет,

I мовы залатая сталь,

I нашых дум сусвет.

Тую праўду сцвярджае

Ўсё зноў i зноў

Ўсiм лёсам,

Няхай спакваля,

У хмарах дубоў,

У вясёлках агнёў

Купальская наша зямля.

I няхай давядзе мне

Iншая кроў,

Што брашу,

Як сабачы сын,

А няма нiдзе

Вярнейшых сяброў

I прыгажэйшых жанчын.

Гэта край раскрытых душ i дзвярэй,

Гэты край

Твой дом i сабор...

Ў нас дваццаць з лiшнiм тысяч рэк,

Адзiнаццаць тысяч азёр.

Нам ёсць што пiць,

З падмосткаў лiць,

Чым палi свае акрапiць,

А як давядзе, то ёсць нам дзе

I ворага ўтапiць.

I тая памяць жыве не ў царкве,

А ў кожнай жыве галаве:

"На Беларусi Бог жыве..."

Читать дальше →