Weronika postanawia umrzeć

Начало книги

21 listopada 1997 roku Weronika uznała, że nadszedł wreszcie czas, by popełnić samobójstwo. Dokładnie posprzątała wynajmowany u zakonnic w klasztorze pokój, wyłączyła ogrzewanie, umyła zęby i położyła się. Z blatu nocnego stolika wzięta cztery opakowania tabletek nasennych. Zamiast rozkruszyć je i rozpuścić w wodzie postanowili brać jedną po drugiej, bo zamiar to jedno a nieodwracalność czynu to drugie i chciała zostawić sobie możliwość wycofania się. Jednak z każdą potykaną tabletką utwierdzała się w słuszności swojej decyzji i po pięciu minutach opakowania byty puste.

Ponieważ nie wiedziała dokładnie, ile czasu upłynie zanim straci przytomność, wzięta do ręki leżący na łóżku, właśnie nadesłany do biblioteki, w której pracowała, ostatni numer francuskiego czasopisma Homme. Kartkując je zwróciła uwagę na artykuł o grze komputerowej, napisanej przez Paula Coelho, brazylijskiego pisarza, którego miała okazję poznać podczas jakiejś konferencji w kawiarni hotelu Grand Union. Zamienili wtedy parę stów i Weronika została zaproszona na kolację organizowaną przez jego wydawcę. Było na niej zbyt dużo ludzi, by udało im się naprawdę porozmawiać.

Читать дальше →