Naznaczona

Начало книги

Kiedy myślałam, że tego dnia już nic gorszego nie może mnie spotkać, zobaczyłam stojącego przy mojej szafce chłopaka nie z tego świata. Kayla jak zwykle trajkotała bez sensu i nawet go nie zauważyła. Na początku. Właściwie nikt go nie zauważył do momentu, w którym przemówił, co niestety świadczy też o tym, jak bardzo jestem nieprzystosowana.

Zoey, jak Boga kocham, Heath wcale się tak znowu nie uchlał po meczu. Nie bądź dla niego taka okrutna.

Aha, no pewnie – odpowiedziałam na odczepnego.

I zaczęłam kaszleć. Czułam się okropnie. Chyba dosięgła mnie przypadłość, którą pan Wise, nasz biolog, nieźle porąbany, określa mianem „dżumy nastolatków". Gdybym umarła, przynajmniej ominąłby mnie sprawdzian z geometrii. Nic innego nie może mnie ocalić.

– Zoey, daj spokój, ty mnie nawet nie słuchasz. Myślę, że on obalił najwyżej cztery, no powiedzmy: sześć piwek, a do tego, ja wiem?… ze trzy lufki. Nie więcej. Przecież nie o to chodzi. Pewnie by nie wypił ani jednego, gdyby twoi beznadziejni starzy nie kazali ci wracać do domu zaraz po meczu.

Читать дальше →