Гарцунок-10

Начало книги

З паводкаю блакіту.

Сады паўсюль.

Як акіян,

Тут каласуе жыта.

Чуваць заводаў гамана

I гул матораў роўны.

Растуць уверх,

растуць ушыр

I Мінск,

і Брэст,

і Гродна.

I нафта рэчыцкая тут

Пласты зямлі свідруе.

Шахцерскі горад Салігорск

Тут дзень і ноч шчыруе.

I рэек звон,

і гул шашы,

I гром аэрадрома -

Усе змясцілася на ей,

На карце нашай роднай.

I нават весачка мая,

Пушчанская, малая,

Сваею назваю на ей -

Прыслухайся -

Спявае!

`

Абвеяў прасторы

Кастрычніцкі вецер.

Нясе лістапад

Сваю пошту па свеце.

`

I сыплецца ціхае лісце,

Як зоры,

На воды Нявы

I на крэйсер «Аўрора».

`

I ў рукі нашчадка

Праз зарыва зыркасць,

Як птушка, істужка

Ляціць бесказыркі.

`

Вітаю росны твой мурог,

I твой блакіт сцюдзена-ціхі,

I свежы перашэпт вятроў

Пад трапяткім крылом бусліхі.

`

Я сам нібыта на крыле

Лячу ў куток пушчанскі

светлы.

Няма чысцей,

няма святлей,

Чым ен, мой самы запаветны.

`

Цякуць праз дні і праз гады,

Цякуць праз нашы сэрцы рэкі.

I ўсе -

ад поля да грады -

Лагодзіць позірк чалавеку.

Читать дальше →