Rycerz Nieistniejący

Начало книги

Na tle czerwonych murów Paryża stanęło w szyku wojsko Francji. Karol Wielki miał dokonać przeglądu swoich paladynów. Stali tam już od trzech przeszło godzin; było gorące popołudnie wczesnego lata, nieco parne i chmurne; rycerze prażyli się w swoich zbrojach niczym w rondlach trzymanych na wolnym ogniu. Możliwe, że ten i ów w tym nieruchomym szeregu omdlał już lub się zdrzemnął; zbroja pozwalała im utrzymać w siodle sztywno wyprostowaną pozycję mimo wszystko. Nagle zabrzmiały trzy wrzaskliwe dźwięki trąb: pióropusze hełmów zachwiały się w nieruchomym powietrzu, jakby przeleciał po nich podmuch wiatru; umilkł podobny do szumu morza szmer, który do tej chwili dawał się słyszeć, a który był ni mniej, ni więcej tylko odgłosem chrapania, stłumionym przez żelazne gardziele rycerskich hełmów. I oto na koniec ujrzeli go przed sobą: Karol Wielki zbliżał się konno, rumak jego wydawał się nadnaturalnej wielkości, broda zwisała na piersi, ręce wsparte były o łęk siodła. Królował i wojował, wojował i królował, wciąż bez wytchnienia; rycerzom wydał się mocno postarzały, od czasu kiedy go ostatni raz widzieli.

Читать дальше →