Tata, One I Ja

Начало книги

Tatko wpadł do mieszkania jak burza. Włosy miał rozwiane i krzywo zapiętą koszulę. Spojrzał na mnie dzikim wzrokiem i wykrzyknął:

– Gdzie jest matka?!

– Dwadzieścia minut temu pojechała na lotnisko. Taksówką – odpowiedziałam przerażona.

Tata skrzywił się, zaklął szpetnie. Odwrócił się na pięcie i wybiegł. Jego kroki głucho dudniły na schodach.

Wrócił po niecałych dwóch godzinach. Wszedł do mieszkania, usiadł na krześle i zamyślił się. Potem potarł nos, popatrzył na mnie i na Paulę siedzące cichutko na kanapie, wykonał ruch, jakby sobie o czymś przypomniał, podszedł do Pauli, przytulił ją, mnie poklepał po ramieniu, wymamrotał coś w rodzaju: „Wszystko będzie dobrze” – i usiadł z powrotem.

Zapadł się w sobie. Znieruchomiał.

Wczesny zmierzch kładł się cieniem na przedmiotach w mieszkaniu. Pogrążaliśmy się w mroku. Panowała przeraźliwa cisza. Ile to trwało, nie wiem. Potem tata się ożywił.

– Jak się masz, Karolinko! Jak się spało? Śniadanko?

Читать дальше →