Шигырьләр

Начало книги

Нигә салкын бүген кояш нуры?

Ник сусауны басмый чишмә суы?

Наздан бүген никтер күңел ярсый,

Җәйдән тәнем тынычлыкны тапмый.

Берүзем мин, ләкин ялгыз түгел,

Гөл-чәчәктән генә тормый безнең гомер.

Тынычлыкны эзләп узып бара еллар,

Тик башларда һаман җилле уйлар.

Яуган яңгыр юешләтми тәнне,

Авыз сизми ризыктагы тәмне.

Тизләнәбез куган булып дөнья,

Тик табабыз нәни генә оя.

Никтер чайкалабыз без җилләрдә,

Ни соң җитми безгә бу җирләрдә?

Күрәзәче тик юрасын киләчәкне,

Тик аңламас ул тиле йөрәкне.

Күтәрелгән тузан кире төшми юлга,

Уңга дигән юллар каерыла сулга.

Төче дигән сулар тозлыланган,

Әллә кеше, әллә дөнья соң бозылган?

Яңгыр гына юа алмас инде,

Яңгыр суы үзе дә каралган.

Саф тамчыдан заманында

Без яралган идек,

Саф, ак булып…

Без каралган хәзер,

Агарырга иде яңадан.

Гаеп эзләмә син анадан.

Әнә култык таякларга таянган

Берәү, хәер сорап тора.

Хәер сорау –

Бирми калган сәдакалармы ул?

Әнә берәү гарип булып калган,

Юк дип әйталмаган,

Читать дальше →