La Morto de la Delegito de U.E.A.

Начало книги

La scenejo prezentas kabineton de l’ inĝeniero. Frua mateno. Servisto Filipo dormas en la apogseĝo. Tio daŭras du minutojn.

Filipo: (vekiĝante iom post iom) F-f-fu! Ee-ee-eh! (Oscedas, rigardas mirante ĉirkaŭen, poste elpoŝigas la horloĝon.) Stranga afero! Estas jam la sepa kaj duono matene kaj mia mastro ankoraŭ ne revenis hejmen! Tio neniam okazis antaŭe. (Promenas.) Vere, li ĉiam venas tre malfrue, kiam estas la kunsidoj en la komitato de nia Esperanta societo, sed ke li forestu la tutan nokton!… tio neniam, neniam ankoraŭ estis okazinta. (Paŭzeto. Komencas ordigi la meblojn.) Mi atendis lin la tutan nokton sed fine la dormo venkis min kaj mi falis en la apogseĝon.

Mi ne scias, kion diros la sinjorino, kiam ŝi rimarkos la foreston de l’ edzo… (Pripensas.) Tamen mi devus diri al ŝi la veron, se ŝi min okaze demandos. Kontraŭe, mi diros ke la mastro devis tre frue leviĝi por iu urĝa afero kaj ke li komisiis min sciigi la sinjorinon pri la kialo, por ne malkvietigi ŝin senbezone.

Читать дальше →