Szefowa

Начало книги

Kiedy Thomas Lehnerer wszedł do pokoju, mężczyzna w fotelu był już nieprzytomny. Bardziej zwisał, niż siedział po jednej stronie, opierając się jedynie na poręczy. Głowę przechylił na bok, z na półotwartych ust ciekła cienka strużka czerwono zabarwionej śliny. Thomas Lehnerer wcale tego nie zauważył, bo od drzwi nie widział ani brody, ani górnej połowy ciała mężczyzny. Prawa, silnie owłosiona dłoń zwisała nad podłogą jak tłusty czarny pająk. Lewa dłoń spoczywała na kolanach mężczyzny, obejmując szyjkę pustej butelki po wódce. Tak czy owak, widok był odrażający.

Mimo że w pokoju nie było zbyt ciepło, bo przez otwarte drzwi napływało chłodne powietrze, Thomas oblał się potem. Jeszcze bardziej niż wcześniej, jak gdyby pot wypływał ze wszystkich jego porów. Otrząsnął się, zupełnie tego nie rejestrując.

Na niskim stoliku przed sofą stała szklanka z resztką wody, obok leżało puste opakowanie po lekach. Nie mógł odczytać nazwy. Nie patrzył zresztą długo w tę stronę, jego spojrzenie powędrowało zaraz dalej, do kuchennego noża. Był to raczej nożyk, z uchwytem zrobionym z żółtego plastiku, o lekko zaokrąglonym ostrzu, jakiego używa się do obierania i krojenia owoców. Wyglądał całkiem niewinnie. Mimo to zrobiło mu się niedobrze. Wiedział, co ma zrobić tym nożem. Wiedział też, że nie może tego zrobić, próbował o tym zapomnieć. Znowu skierował spojrzenie na opakowanie po lekach.

Читать дальше →