Konan la Barbarulo

Начало книги

Super la turmo-pinti tenebroza e la turmi brilanta jacis la fantomatra obskureso e silenco qui kuras avan la jorno. Aden obskura stradeto, un de vera labirinto de voyi misterioza e sinuoza, quar maskita formi hastoze venis ek pordo furtatre apertita da bruna manuo. Li ne parolis ma rapide iris aden l’obskureso; manteli envelopis li; tam taceme kam fantomi di ocidati li desaparis aden l’obskureso. Dop li, vizajo sardonika esis kadrizita en la pordo-framo; du okuli maligna brilis malvolante en la tenebro.

‘Irez aden la nokto, enti dil nokto,’ voco mokis. ‘Ho, stultuli, via fato trakas vi quale blinda hundo, e vi ne savas lo.’

La parolanto klozis la pordo e riglagis ol, turnis su ed alongiris la koridoro, kandelo en la manuo. Il esis solena giganto, la bruna pelo revelis la raso di Stigia. Il eniris interna chambro, ube viro altstatura e magra, portanta veluro paruzita, repozis quale kato grand ed ociema sur silka kanapeo e drinketis vino ek grandega ora gobleto.

Читать дальше →