Мае Коляды

Начало книги

Прыйшлі святы, Каляды…

Я быў вельмі ім рады:

Будзе час аддыхнуць,

Кніжкі ў кут шпурлянуць.

Да таго — мой кампан

Казюк — з прадзедаў пан,

Хлапец вельмі багаты, —

Запрасіў вось на святы

I мяне ў бацькаў двор…

Я на гэнае скор —

Зараз даў сваю згоду…

Як бач панскай падводай —

Пара коні, хвурман —

Еду я ды кампан!

Было пекна ў двары:

Гасцей шмат ўвечары,

Ёсць што есці ды піць,

А музыка грыміць

Ад змуроку да рання —

Шло усцяж баляванне!..

Я быў добра прыняты,

Быццам нейкі багаты

Хлапец, роўны Казюку;

Падаваў усім руку:

Паном, паннам ды паням

Ды займаўся скаканнем!..

Ды была жа ахвота:

Танцаваў я да потаў

Вальцы, полькі, кадрылі

Са сваёю Марыляй,

Казюковай сястрою, —

Хто з кім, а я з ёю…

Бо ўжо вельмі ў спадобе

Была грыўка на лобе,

Вочкі мела анёла.

Ох, было мне вясёла!..

Не агледзеўся я —

Як сталася бяда

Ці вялікая ўцеха…

Цяпер смех… Не да смеху

Там было мне тагды,

Як сардэчнай жуды

Пачуў першыя сціскі…

Да каго? — да Марыські!

Як то кажуць: па вушы

Читать дальше →