Een Kroon van Zwarden

Начало книги

Er kan geen welbevinden in ons bestaan, noch enig goeds groeien, want het land is een met de Herrezen Draak en hij is een met het land. Ziel van vuur, hart van steen, vol trots verovert hij en dwingt de trotsen tot overgave. Hij zegt de bergen te knielen, de wateren te scheiden en zelfs de hemelen te buigen. Moge het Licht geven dat het hart van steen zich tranen herinnert, en de ziel van vuur liefde.

Vanuit de hoge vensterboog, zo’n tachtig stap boven de grond, bijna boven in de Witte Toren, kon Elaida vele spannen in het rond zien. Naar de golvende vlakten en wouden aan weerszijden van de brede Erinin die vlak voor ze zich ten noorden bij de witte muren rond het grote stadseiland splitste, een bocht naar het westen maakte. Op de grond moesten de lange ochtendschaduwen wel donkere plekken in de stad vormen, maar op deze ijle hoogte leek alles licht en helder. Zelfs de befaamde eindeloze torens van Cairhien vielen in het niet naast de Witte Toren, en dat gold helemaal voor de kleinere torens van Tar Valon, al sprak men wijd en zijd over die torens en hun welvende verbindingsbruggen in de lucht.

Читать дальше →