Magom wszystko wolno

Начало книги

No dobrze, może nie milion lat, lecz tak czy inaczej bardzo dawno temu nad brzegiem morza było sobie miasteczko. Jego ubodzy mieszkańcy utrzymywali się z tego, że wynajmowali swe domostwa gościom. Ci pojawiali się latem, kiedy morze było ciepłe i kwitły magnolie; chcieli radości i miasteczko, które przytuliło się do skraju najpiękniejszego na świecie parku, tę radość im dawało.

Drzwi maleńkiej łazienki były szczelnie zamknięte, gdyż w pokoju spał syn; tu, między wanną i klozetem, było bardzo ciasno, metr kwadratowy wytartych płytek pod nogami, metr kwadratowy obsypanego sufitu nad samą głową, zapas wody w cynkowym baku, maleńkie lusterko poplamione pastą do zębów, w lustrze odbijają się dwie twarze - jedna naprzeciw drugiej - zbyt blisko siebie, jakby chwilę przed pocałunkiem, i rozmówców można by uznać za zakochanych, jeśli nie patrzyć im w oczy.

- Czy ty nie rozumiesz, że po tym, co powiedziałaś, niczego już między nami być nie może? Że nigdy nie uda mi się pogodzić z tym, co powiedziałaś? Że to koniec?

Читать дальше →