Начны патруль (на белорусском языке)

Начало книги

Афiцэрам было забаронена хадзiць вечарам па баявых пазiцыях.

Лейтэнант Сэрваль закончыў агляд сваiх фарпостаў i выйшаў з адзiнокага закiнутага хутарка, дзе размясцiлася група сяржанта Дэршо.

- Халера! Як хутка цямнее, - сказаў Сэрваль.

- Я паклiчу колькi чалавек. Яны правядуць вас, - прапанаваў сяржант.

- Не, не, Дэршо. Не трэба. Ужо тры ночы нiхто з вас не спаў. Людзi стамiлiся. Я вярнуся адзiн.

- Гэта небяспечна, лейтэнант. Тут столькi патрулёў, - настойваў Дэршо.

- Не хвалюйцеся, сяржант. Дарогу я ведаю. Яшчэ трохi вiдно. I потым, у мяне кольт...

Прывычным рухам ён паляпаў па кабуры.

Стаяла цёмная студзеньская ноч, i толькi ад снегу адбiвалiся цьмяныя водблiскi. Сэрваль накiнуў на гiмнасцёрку кажушок i пайшоў па канаве, што цягнулася ўздоўж дарогi. Iсцi было хоць i цяжэй, чым па дарозе, затое не так чутна была хада.

"Два кiламетры - дробязь, - думаў ён. - А байцам давялося б адмераць усе чатыры..."

Читать дальше →