Здубавецьця (кнiга) (на белорусском языке)

Начало книги

Працiналi.

Быў жарт, як вожык.

Спосабам,

Што шукаў iх сам,

Праганялi далей хваробы,

I бяз спонсараў,

Бяз рэклам

Страт ня мелi

Майстры-дзецяробы:

Дзяўчаты, дзяўчаты,

Цi ўсе вы пачаты,

Каторая не,

Падыходзь да мяне!

З тых,

Хто звык хадзiць нацянькi,

Кпяць спрадвеку жанкi й дзядзькi,

Разгаўляюцца словам скаромным

I ня лiчаць яго бессаромным.

На палiцах навукi здаўна

Ня прыстала пылiцца ўзорам.

Хай завецца фалiчным фальклорам

Сьмех здаровы,

Шурпатасьць радна.

Ведай, мудры чытач,

Нi фалiчным,

Нi палiчным з палiцаў

Ня лiчым

Наш запал.

Як няма самагонкi,

Пi здароў, пi з даёнкi.

Да дна!

У кнiзе захоўваецца аўтарскi правапiс

Рагацьцё

(кнiга "Здубавецьця")

Вушацкiя называюць усё абы як сабранае, выдуманае й нявыдуманае, нiшто й нешта, прастакаватае й хiтраватае, вясёлае й сумнаватае адным словам "здубавецьця".

Адзiн

На стол гаспадыня паставiла варыва. Сын першы чарэпнуў лыжкай, сербануў i заплакаў.

- Чаго ты, сынок, плачаш? - пытаецца бацька.

Читать дальше →