Migranta plumo

Начало книги

Ho, aŭskultu la martiran psalmon!

Tre orfe ĝi ploras en bruo de l' mond'.

Ĝi inspiru vin por planti palmon

de l' paco tutmonda kaj bela estont'!

Kavaliroj de l' Tutmonda Paco,

jam nun fantomadas la nova milit':

antaŭ pacaj sojloj la minaco

jen skuas la pugnojn kun venĝo kaj spit'.

Por kanonoj la patrinoj naskas

kaj oni edukas la filojn por mort',

nun ankoraŭ la malic' sin maskas,

sed baldaŭ la vivon sufokos perfort'.

Monstraj manoj kirlas la vivmaron,

preparas abismojn sub la ondokrest';

fora fulm' avertas la Homaron

pri nova tajfuno, pri sanga tempest'.

Kavaliroj de l' Tutmonda Paco,

kirasu la koron per firma konkord'!

De l' kabana budo ĝis palaco

per agoj homamaj prediku pri l' ord'!

La cikatrojn de l' militaj vundoj

kuracu per brava kaj nobla sinten',

vian ligon en la koraj vundoj

sigelu konsento kun frata manprem'!

Via celo estu — festpreparo,

ne por la moment', sed por longa jarcent',

kiam vin benante la Homaro

Читать дальше →