Psychodrama

Начало книги

— Lodowe Miasto znajduje się obecnie na horyzoncie — mówi Kendrick. Wieże miasta świecą niebieskim blaskiem. — Mój gryf rozpościera skrzydła do lotu. — Wiatr ze świstem przelatuje między wielkimi, tęczowymi płatami. Peleryna Kendricka spływa z jego ramion: powietrze kąsa przez pierścienie kolczugi i otacza go chłodem. — Pochylam się i rozglądam za tobą. — Włócznia w lewej ręce stanowi przeciwwagę; jej ostrze połyskuje blado księżycowym blaskiem, który Kowal Wayland zaklął w stali.

— Tak, widzę gryfa — mówi doń Ricia. — Wysoko i daleko, niczym kometę ponad murami otaczającymi podwórzec. Wybiegam spod portyku, by lepiej widzieć. Strażnik próbuje mnie zatrzymać, chwyta za rękaw, ale rozdzieram delikatny jak pajęczyna jedwab i pędzę na otwartą przestrzeń. — Zamek elfów kołysze się, jakby rzeźbiony lód przemieniał się w dym. Ricia woła żarliwie: — Czy to istotnie ty, ukochany?

— Zatrzymaj się! — ostrzega Alvarlan ze swej tajemnej jaskini oddalonej o dziesięć tysięcy mil. — Się ci myślą wieść, że jeśli Król poweźmie podejrzenia, iż oto nadlatuje pan Kendrick z Wysp, wyśle przeciwko niemu smoka albo przeniesie cię zaklęciem tam, skąd nie uda mi się ciebie uratować. Wracaj, księżniczko Maranoa. Udawaj, że uznałaś, iż to tylko orzeł nadlatuje. Rzucę czar prawdomówności na twoje słowa.

Читать дальше →